خبرگزاري آريا - پسر سيروس گرجستاني ، سيروس گرجستاني و همسرش ف همسر واقعي، سيروس گرجستاني و بچه هايش ، سيروس گرجستاني چند فرزند دارد ، دختر سيروس گرجستاني ، سيما گرجستاني
سيروس گرجستاني متولد 25 اسفند 1323 در بندرانزلي، بازيگر است
ديپلمه است، پدر و مادرش از مهاجران بادکوبه (باکو) مي باشد که به ايران آمده اند، دوباره ازدواج کرده است و دخترانش در انگليس زندگي مي کنند، مي گويد اگر بازيگر نبود الان در شمال زندگي مي کرده است
نام شناسنامه اش علي اکبر محمدزاده گرجستاني مي باشد
مهاجرت به تهران و تاريخ تولدفکر کنم 8 يا 9 ساله بودک که به تهران آمديم
منتها کلاس اول دبستان را در مدرسه عنصري يا اگر اشتباه نکنم مدرسه رودکي شهر رشت گذراندم، مادرم مي گفت در سال 1323 به دنيا آمده ام ولي در شناسنامه ام تاريخ ديگري درج شده است
علاقه به بازيگريحدود سال هاى 48 -1347 بود پس از گرفتن ديپلم، روزى به دعوت هنرمند فقيد مرحوم هادى اسلامى به اداره تئاتر رفتم، من عاشق فيلم ديدن و سينما رفتن بودم، در اداره تئاتر با ديدن کار هنرمندان و بازيگرانى که با شور و هيجان کار مى کردند به تئاتر علاقه مند شدم
اولين فعاليت هانخستين کار تئاترم را در نمايش سنگلج بازي کردم
آن زمان تئاتر سنگلج متعلق به حرفه اي ها بود. پس از دو سال که وارد اداره تئاتر شدم، نخستين نمايشنامه اي که کار کردم، سنگ و سورنا نام داشت که توسط همسر آقاي عباس جوانمرد کارگرداني مي شد

سيروس گرجستاني و همسر دومش
قبل از انقلابسيروس گرجستاني از سال 1345 با فيلم مامور دو جانبه وارد سينماي شاهنشاهي شد و تا قبل از انقلاب اسلامي در دو فيلم ايفاي نقش کرد، او همچنين در سال 1357 با سريالي بنام تلاش وارد تلويزيون شد
ازدواج و طلاق + فرزندانسيروس گرجستاني از همسر اول خود دو دختر دارد که هر دو آنها در سنين پايين به انگليس مهاجرت کرده و ازدواج کردند، وي از همسر دوم خود نيز دو دختر و يک پسر دارد و صاحب 6 نوه مي باشد
ارتباط با دختران همسر اولهميشه آرزو دارم که يک روزي با جيب پر پيش آنها بروم و پس از سالها ديداري تازه کنم، خوشبختانه صدايشان را از راه دور (تلفن) مي شنوم

سيروس گرجستاني و ساناز نظام دوست
من اگر هنرپيشه نبودم، قطعاً حالا در شمال زندگي مي کردم
در شمال پاکي ا ي وجود دارد که در کمتر جايي مي توان سراغ آن را گرفت، بازى جک نيکلسون را خيلى دوست دارم و آنتونى هاپکينز برايم يک استاد است به هر حال نوعى درس است
اوقات فراغتمتن مي‌ خوانم، تلويزيون نگاه مي‌ کنم
سعي مي‌ کنم فيلم‌ هاي خوب نگاه کنم و سرگرم شوم. يک چيزهايي ذوقي است کار دستي براي خودم درست مي‌ کنم، اين ذوقي است. مثلا چيزي خريدم مي‌خواهم شکل ديگري به آن بدهم. خنزر پنزرها را جفت و جور مي‌ کنم و چيزي درست مي‌ کنم تا شايد دلم خوش شود
نتوانستم وارد تيم ملي بشومآن موقع که دبيرستان بودم چهار سال تيم شاهين سابق دفاع وسط بازي مي کردم خيلي کوبيدم بروم تيم ملي. رفقاي من مثل همايون بهزادي و حميد شيرزادگان رفتند تيم ملي و من خيلي ناراحت بودم چرا نرفتم، ولي ديپلم که گرفتم حساب کردم بايد کار کنم
ما زياد دارا نبوديم. پدرم ندار بود، بايد از پس مخارج زندگي برمي‌ آمدم آن موقع باشگاه‌ها پول نمي‌ دادند مجبور شدم در آن دوراني که مي‌کوبيدم بروم تيم ملي برم، پي کار باشم تا پول درآورم
اين شد که ورزش را کنار گذاشتم. رفتم اداره تئاتر و استخدام شدم

منبع: خبرگزاری آریا

مطالب پیشنهادی:
خبر بعدی:

فروپاشی عصبی یک «مادر»/ تب تازه‌ای که تئاتر ایران را فراگرفته است

خبرگزاری مهر- گروه هنر- آروین موذن‌زاده: نمایش «مادر» نوشته فلوریان زلر به کارگردانی علی احمدی اثری است که این روزها به میزبانی تماشاخانه ناظرزاده کرمانی در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می‌رود.

فلوریان زلر نویسنده و نمایشنامه‌نویس فرانسوی متولد ۱۹۷۹ در پاریس است که با وجود جوان بودن تا به‌حال پنج رمان در فرانسه منتشر کرده است و نخستین رمانش را در سن ۲۲ سالگی به رشته تحریر درآورده است.

تب ناگهانی «زلر» در تئاتر ایران

این روزها زلر به‌عنوان نمایشنامه‌نویسی فرانسوی که نمایشنامه‌هایش از همه بیش‌تر در دنیا اجرا می‌شوند، شناخته شده است از همین رو در سال‌های اخیر این نویسنده با ترجمه‌های تینوش نظم‌جو در ایران هم محبوبیت زیادی پیدا کرده و ماهی نیست که شاهد اجرای یک یا چند نمایشنامه زلر در سالن‌های نمایشی نباشیم. «آن سوی آینه»، «دیگری»، «چرخ و فلک»، «مادر، «حقیقت»، «پدر»، «یک ساعت آرامش»، «اگر بمیری»، «دروغ» و «پیش از پرواز» از جمله نمایشنامه‌های مهم این نویسنده هستند.

فلوریان زلر

شاید زلر را بتوان ادامه دهنده راه اریک امانوئل اشمیت و یاسمینا رضا دانست؛ نویسندگانی که چند سال پیش مانند زلر محبوب هنرمندان تئاتر ایران بودند و اجرای مدام آثارشان به همراه نمایشنامه‌های نیل سایمون و دیوید ممت دیگر از حد گذشته بود. این روزها اجرای آثار زلر نیز چون در نوشته‌هایش به جنبه‌های روانشناسانه و طرح بحران‌های خانودگی علاقه مند است و رویکرد ساده و روان به اتفاقات و موقعیت‌های انسانی و خانوادگی دارد بین هنرمندان تئاتر ایران باب شده است.

در حال حاضر تماشاخانه ایرانشهر در ۲ سانس پشت سر هم و در یک سالن ۲ نمایشنامه «دروغ» و «مادر» را میزبانی می‌کند. همچنین نمایشنامه «مادر» نیز توسط ۲ گروه نمایشی در تماشاخانه ایرانشهر و تئاتر مستقل تهران روی صحنه است که هرکدام با رویکردی متفاوت این اثر را به صحنه برده‌اند. البته نمایش‌های دیگری هم از زلر در حال اجراست که از میان آنها می‌توان به «پدر» و «تردید» (اقتباس) اشاره کرد.

مخاطبانی که برای «خنده» بلیت می‌خرند

علی احمدی را به عنوان کارگردان جوانی می‌شناسیم که تاکنون نمایش‌هایی با رویکرد طنز همچون «شب بخیر کیارستمی» «شازده فیل هوا می‌کند»، «پپرونی برای دیکتاتور»، «خشم اژدها»، «زهرماری» به صحنه برده است.

پژمان جمشیدی در یک نقش کاملاً جدی

او این بار در انتخاب نمایشنامه تغییر رویه داده و تصمیم گرفته برخلاف آثار گذشته‌اش نمایشی تراژیک را به صحنه ببرد البته در نگاه کلان‌تر می‌توان این اثر را یک تراژدی کمدی مدرن نامید اما مطمئناً وجه تراژدی اثر پررنگ‌تر است. انتخاب بازیگران طنزی چون پژمان جمشیدی و چهره اینستاگرامی چون سهیل مستجابیان که با دابسمش هایش در فضای مجازی معروف شده است باعث شده مخاطبانی که از ویژگی‌های متن فلوریان زلر بی اطلاع هستند و یا تصور می‌کنند که علی احمدی قرار است رویکردی طنازانه به این اثر داشته باشد، به تصور دیدن یک نمایش کمدی به تماشای اثر بنشینند.

پژمان جمشیدی نیز که در سال‌های اخیر حضور پررنگی در سینما و تئاتر پیدا کرده و توانسته خودش را به عنوان یک بازیگر طناز ثابت کند، در این نمایش نقشی کاملاً جدی برعهده دارد و هیچ نشانی از طنازی‌های آثار قبلی اش در این نقش دیده نمی‌شود با وجودی که رویا میرعلمی به دلیل جدایی پانته‌آ بهرام از گروه تنها چند روز مانده به آغاز نمایش به این اثر پیوست، اما میرعلمی با درک درستی که از متن و شخصیت اصلی «مادر» در نمایش داشته است به درستی از عهده ایفای نقش برآمده تاجایی که تصور اجرا بدون حضور او امکان‌پذیر نیست.

پژمان جمشیدی نیز که در سال‌های اخیر حضور پررنگی در سینما و تئاتر پیدا کرده و توانسته خودش را به عنوان یک بازیگر طناز ثابت کند، در این نمایش نقشی کاملاً جدی برعهده دارد و هیچ نشانی از طنازی‌های آثار قبلی‌اش در این نقش دیده نمی‌شود.

اما نادرست ترین انتخاب برای نقش پسر در این نمایش سهیل مستجابیان است که هنوز فاصله بسیاری برای تبدیل شدن به یک بازیگر حرفه ای تئاتر دارد. مستجابیان که البته عنوان می‌کند سال‌ها تجربه حضور در تئاتر را دارد با دابسمش هایش در فضای مجازی معروف شده اما ناپخته بودن صدایش که در مواقعی به فریاد شبیه می‌شود و آماده نبودن بدنش برای حضور در تئاتر تبدیل به یکی از ضعف‌های نمایش شده است.

البته مشخص است که حضور مستجابیان در نمایش برای جذب بیشتر مخاطب بوده است اما این انتخاب به از دست رفتن یکی از نقش‌های نمایش انجامیده است که در مواقعی بازی‌های خوب میرعلمی و جمشیدی را تحت الشعاع قرار می‌دهد. حدیث بیابانگرد که بازیگر دیگر نمایش است نیز با وجود جوان و کم تجربه بودن در نقش‌های چندگانه معشوق / ‏‬ پرستار حضور قابل قبولی دارد.

سهیل مستجابیان؛ انتخابی نادرست برای نقش «پسر»

فرار از دام «برداشت طنز از متنی تراژدی»

احمدی در این نمایش فضای مستتر در متن را دریافته و به قیمت جذب مخاطب خودش را در دام «برداشت طنز از متنی تراژدی» نینداخته و اقتباسی تقریباً وفادارانه نسبت به نمایشنامه اتخاذ کرده است.

البته در نمایشنامه «مادر» مخاطب با مادری غمگین روبروست که هنوز نتوانسته با رفتن فرزندانش از خانه کنار بیاید و از غم و تنهایی رنج می‌برد اما در این اجرا کارگردان، مادر را در موقعیتی تراژیک تر قرار داده؛ مادری که از افسردگی مزمن رنج می‌برد و دچار فروپاشی عصبی و رنج ناشی از کم‌توجهی، کمبود عاطفی و غم تنهایی و از دست دادن شده است.

مشخص است که حضور مستجابیان در نمایش برای جذب بیشتر مخاطب بوده است اما این انتخاب به از دست رفتن یکی از نقش‌های نمایش انجامیده است که در مواقعی بازی‌های خوب میرعلمی و جمشیدی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد در این نمایش، مادر به سندروم «آشیانه خالی» مبتلاست که نوعی حس اندوه و تنهایی است که پس از آنکه فرزندان به قصد زندگی جدا یا رفتن به دانشگاه برای اولین بار خانه را ترک می‌کنند، پدر و مادر یا سرپرست ممکن است به آن دچار شوند. این مسئله می‌تواند برای پدر و مادر به حالت افسردگی و حس بی‌هدفی منجر شود، چرا که ترک «آشیانه» توسط فرزند باعث ایجاد تغییراتی در جریان زندگی پدر و مادر می‌شود. سندرم «آشیانه خالی» به ویژه در میان مادران خانه‌دار شایع است.

این نمایش درباره زندگی مادری و پدری است که دختر و پسرشان از آنها جدا شده و زندگی مستقلی را در پیش گرفته‌اند. مادر تمام طول زندگی اش و از ۲۲ سالگی برای رضایت فرزندان و همسرش تلاش کرده اما حالا که فرزندانش بزرگ شده‌اند او را تنها گذاشتند و همسرش نیز از او دور شده و زن تصور می‌کند که همسرش به او دروغ می‌گوید و سرش به معشوقه‌هایش گرم است. مادر در این نمایش به دلیل کمبود عاطفی و وابستگی زیادی که به پسرش دارد دچار افسردگی شدید شده و به جنون نزدیک می‌شود.

تلفیق دنیای ذهنی و عینی، شکست زمانی و تکرار صحنه‌ها از ویژگی‌های آثار زلر محسوب می‌شود تا جایی که در مواقعی تفکیک دنیای ذهنی و انتزاعی اثر از واقعیت برای مخاطب سخت می‌شود که «مادر» نیز از این قاعده مستثنا نیست. این اثر نمایشنامه‌ای است در چهار پرده و با چهار شخصیت که ساختار روایی اش مبتنی بر تکرار است.

نمایشنامه به روایت نمایشنامه‌نویس

خود زلر این نمایشنامه را طنزی تلخ دانسته و در پیشگفتار کتاب از قول او آمده است: «مضحکه زندگی، دردی عمیق که از سرشت و نهاد شخصیت اصلی که همزمان اصلی ترین شخصیت زندگی هر بشر یعنی «مادر» است، بیرون می‌ریزد و چون دردی ناگفتنی است، مضحکه را آرام آرام تبدیل به تراژدی می‌کند. ساختار نمایشنامه، تکرار غریب هر صحنه، که هربار با تغییری کوچک و ناچیز موقعیت را لغزنده‌تر و متزلزل‌تر می‌کند، ما را میان واقعیت و رویا مردد می‌گذارد. کدام صحنه واقعیت است، کدام صحنه رویاست؟ آیا همه این اتفاق‌ها در واقعیت افتاده؟ یا ما در خواب و کابوس مادریم؟ یا شاید در ذهن آشفته و مجنون او هستیم؟ حتا زمان هم ویران است: ما در زمان حال هستیم، در آینده یا در گذشته؟ آیا این صحنه روزی بعد است یا دقیقه‌ای قبل؟ تنها پاسخ قطعی که می‌شود داد این است که ما در تئاتر هستیم. در زمان و در مکان تئاتر که در آن همه چیز ممکن است. اما آیا نمایشنامه‌ای که در ذهن مان یا جلوی چشم مان در حال اجراست واقعاً وجود دارد یا ندارد؟ این خودش تامل برانگیز است!»

وجه روانشناسانه در کنار نگاه انسانی به آدم‌ها در آثار زلر بسیار پررنگ است و در این نمایش نیز طرح مساله عقده ادیپ و کلاً رویکرد فرویدی به روابط بین مادر و پسر به شکلی غیرمستقیم و گاهی مستقیم مشهود است که البته عقده ادیپ به شکلی برعکس در اثر نمود می‌یابد و در اینجا پسر به جای عشق ورزیدن به مادر به دلیل وابستگی شدید او از مادرش دوری می‌کند و در مواقعی تا مرز نفرت نیز پیش می‌رود. اما مادر عشق به فرزند را جایگزین عشق به همسر کرده و از اینکه او خانه را ترک کرده، شاکی است و حسادت غیرقابل انکاری به معشوق پسرش دارد.

نمایش «مادر» نوشته فلوریان زلر با طراحی و کارگردانی علی احمدی، ترجمه تینوش نظم جو و تهیه کنندگی خسرو احمدی تا ۳۱ تیرماه ساعت ۲۱:۳۰ در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر به صحنه می‌رود.

رویا میرعلمی، پژمان جمشیدی، سهیل مستجابیان، حدیث بیابانگرد بازیگران این اثر نمایشی هستند.

کد خبر 4659176 آروین موذن زاده

علی مطهری: اگر قرار بر عدم بررسی ادعای خاتمی بوده پس چرا دادگاه تشکیل دادند| صرف اظهارعقیده نباید موجب محاکمه شود| چرا قوه قضاییه و مقامات امنیتی هراس دارند؟

محرمانه‌های یک پرونده| بازجوی امیرانتظام: حلالم کن| معادیخواه: شهادتی که دادم اشتباه بود

طریقه استفاده از کاندوم و معرفی انواع کاندوم (+عکس)

منبع این خبر، وبسایت www.aryanews.com است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۳۴۴۵۲۰۶ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

دیگر خبرها

  • ادامه همکاری مهدی پاکدل و مسعود کرامتی در نمایش پدر/تئاتر درگیر قتل‌های نیمه کار می‌شود
  • سومین تساوی خادم الشریعه برابر حریف گرجستانی رقم خورد
  • سومین تساوی خادم‌الشریعه مقابل حریف گرجستانی
  • شطرنج شائوشین چین-بخش بانوان؛ سومین تساوی سارا خادم‌ الشریعه مقابل حریف گرجستانی رقم خورد
  • سالن «سیروس صابر» آماده پخش فیلم‌های هنر و تجربه می‌شود
  • دیپورت دو بازیکن گرجستانی توسط کمالوند
  • خانه نشینان تئاتر را به صحنه برگردانید
  • اهدافی که در ذهنم برای تئاتر بود جامه عمل نپوشید
  • جمشید هاشم‌پور: کار تئاتر دشوارتر از سینما است
  • دیپورت ۲ بازیکن گرجستانی از اردوی پارس جنوبی
  • صندلی‌های سالن اصلی تئاتر شهر تا آخر مرداد تعویض می‌شوند/6 میلیارد برآورد هزینه تعمیرات
  • دروازه‌بان گرجستانی شاهین در راه تهران/ تیم ویسی هنوز یک جای خالی دارد
  • چگونه از احتمال خیانت همسر جلوگیری کنیم؟
  • زهره فکورصبور: فکر می‌کنند من ایران نیستم!/ دوست دارم تئاتر کار کنم
  • همسر رضا رویگری هم بازیگر شد!
  • رضا رویگری پس از 10 سال به تئاتر برمی گردد
  • مداخله همسر «نتانیاهو» در تعیین مسئولان کابینه
  • مداخله همسر «نتانیاهو» در تعیین مسئولان کابینه اسرائیل
  • تنها راه تغییراتِ بنیادینِ جامعه آموزش توده مردم است/ هنرمندی که غم نان دارد، خلاقیت ندارد/ «مهاجرت» تهدید بزرگی برای تئاتر ایران است