در سال‌هایی که انسان‌ها روی کره زمین زندگی کرده‌اند، همیشه عواملی بوده که باعث از بین رفتن انسان‌ها شده است، در این گزارش نگاهی داریم به برخی از بیماری‌هایی که انسان‌ها را از بین برده است.

مجله مهر: در تاریخ زندگی انسان‌ها روی کره زمین بیماری‌های مختلفی ظهور کرده که برخی از آن‌ها باعث نابودی کامل گروهی از آدم‌های ساکن در یک منطقه شده است، با در نظر گرفتن اینکه در قرن‌های اولیه بهداشت به شکلی که باید رعایت نمی‌شده، این بیماری‌ها در انواع مختلف میان انسان‌ها شیوع پیدا می‌کرده است. البته مرگ بر اثر بیماری تنها در گذشته نبوده و ما در قرن حاضر هم با ویروس‌هایی روبرو هستیم که قادر به نابودی موجوات زنده آن‌هم در سریع‌ترین زمان ممکن هستند.

در این گزارش نگاهی داریم به برخی از بیماری‌هایی که انسان‌ها را به شکل عظیمی از پای درآورده است.

بیماری سل

«سل» یکی از بیماری‌های عفونی شایع و اغلب مرگبار است. میکروب سل که به ریه‌ها حمله می‌کند، باعث ایجاد سرفه و عطسه زیاد می‌شود که از همین طریق هم امکان انتقال آن به افراد دیگر وجود دارد. سرفه‌های مزمن خونی به همراه تب، تعرق شبانه و از دست دادن وزن از نشانه‌های بیماری هستند. جالب است بدانید تا پیش از قرن ۲۰ میلادی از کلمه «سل» به عنوان اصطلاحی برای کاهش وزن استفاده می‌کردند.

تا قرن ۱۹، در حدود ۲۵ درصد از مرگ و میرها در اروپا را به دلیل این بیماری می‌دانند که بعد از جنگ جهانی دوم این مقدار کاهش پیدا کرد که می‌توان دلیل آن را در پیشرف پزشکی و افزایش بهداشت جست‌وجو کرد. در اواخر دهه ۴۰ میلادی کمتر از ۱۰ درصد از مرگ‌ها به سل ارتباط داشت.

آنفولانزای اسپانیایی

آنفولانزای اسپانیایی در زمان جنگ جهانی اول جان بسیاری از مردم را گرفت، این بیماری که جمعیتی بین ۲۰ تا ۴۰ ساله‌ها را هدف قرار می‌داده، حدود ۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان را از بین برده است. آنفولانزای اسپانیایی را که «مادر بیماری‌های همه‌گیر» توصیف می‌کنند، به راحتی می‌توانست یک فرد کاملا سالم را یک شبه از بین ببرد. بیمار در لحکات پایانی در حالی که به دنبال اکسیژن سعی می‌کند نفس بکشد، خون بالا می‌آورد و بعد خفه می‌شود.

آنفولانزای اسپانیایی در آن زمان همه جهان به جز قطب جنوب را در نوردیده بود، دانشمندان تلاش زیادی برای کشف ریشه‌های بیماری انجام دادند و به نظر می‌رسید که چین یا کانزاس شروع شده باشد.

مرگ سیاه

مرگ سیاه یک اپیدمی بود که با بیماری «طاعون خیارکی» ایجاد شد و در سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۶۰ بین ۳۰ تا ۶۰ درصد از جمعیت اروپا را از بین برد. طاعون خیارکی توسط نیش کک و گاز موش آلوده ایجاد می‌شود و در آن غدد لنفاوی بزرگ شده و بسیار دردناک می‌شوند. تب و لرز، سرگیجه، درد شدید عضلات و مفاصل، کوفتگی و سر درد از دیگر علائمطاعون خیارکی است که از زمان ظهور در بدن تا ۳۶ ساعت بعد بیمار را از بین می‌برد. این طاعون به سرعت روی بافت‌های پوستی تاثیر می‌گذارد و رنگ ان‌ها را تغییر می‌دهد و از آن‌جایی که بیمار از مرگ خودش آگاه است، به نظر روش مردن دردناکی می‌آید.

مرگ سیاه در زمان خود اروپا و شرق میانه را آلوده کرده بود، موش‌ها از طریق کشتی‌ها به شهرهای دیگر می‌رفتند و به همین دلیل بیشترین نشانی‌های بیماری در بنادر پیدا می‌شد.

تب زرد

در قرن ۱۸ میلادی تب زرد در منطقه کارائیب شیوع پیدا کرد و مردم از ترس جان خود به امریکای شمالی گریختند، در حالی که آن‌ها با خودشان بیماری وحشتناکی را حمل می‌کردند! تهوع، تب بالا و یرقان که ناشی از حمله ویروس به کبد بود، به دکتر مراجعه می‌کردند، درگیر شدن کبد باعث زرد شدن پوست بیمار می‌شد و از همین رو نام بیماری را «تب زرد» گذاشتند. دولت در آن زمان جلوی رفت و آمد مردم و هر خدماتی که فیلادلفیا را گرفت تا بتواند بیماری را در یک منطقه نگه دارد، البته بر اساس باور آن زمان، فک می‌کردند سیاه‌پوستان افریقایی به دلیل سیاه بودن پوستشان از تب زرد در امان هستند، در صورتیکه این بیماری کشنده تبعیض آمیز نبود و همه را درگیر می‌کرد و افریقایی‌هایی که برای کمک به فلادلفیا آمده بودند را هم از بین برد.

در سال ۱۷۹۳ بیش از ۵۰ هزار نفر در فیلادلفیا جان خود را از دست دادند و ۲۰ هزار نفر هم توانستند از شهر فرار کنند. نکته عجیب ماجرا این بود که در ماه نوامبر (اواخر پاییز و اوایل زمستان) بیماری به ناگاه متوقف شد! در آن زمان دلیل این موضوع را نمی‌دانستند، اما تب زرد که توسط پشه‌ها منتقل می‌شد، با فرا رسیدن فصل زمستان از بین رفت.

آبله

آبله یکی از بیماری‌های بد شکل و وحشتناکی است که با جوشهای چرکی و قرمز خودش را نشان می‌داد. جوش‌هایی که امکان داشت در سراسر بدن گسترش پیدا کنند، چرکی و دردناک باشند و آنقدر بزرگ شوند که پاره شوند و زخم برگی را بر جای بگذارند. در سال ۴۳۰ قبل از میلاد مسیح شیوع این بیماری در شهر آتن یونان جمعیت زیادی از این شهر را از بین برد. آبله به شدت واگیردار بود و با توجه به اینکه درمانی هم برای آن وجود نداشت، همه را از بین می‌برد.

مالاریا

بیماری مالاریا توسط پشه‌ها منتقل می‌شود، این انگل به صورت عفونت حاد و معمولا طولانی با تب و لرزهای متناوب، کم‌خونی و بزرگی طحال ظاهر می‌شود. مالاریا به ویژه در زنان باردار و کودکان دیده می‌شود و شیوع آن یکی از مسائل مهم کشورهای گرمسیری است. در سال ۲۰۱۵ بیش از ۴۰۰ هزار نفر به دلیل مالاریا فوت کردند. هنوز هم برای مالاریا درمان قطعی وجود ندارد و برنامه‌های پیشگری مختلفی در ارتباط با آن وجود دارد.

وبا

در قرن ۱۹ میلادی برنج آلوده هندی وبا را در سراسر اروپا گسترش داد. نیروهای امریکایی که از هند برگشتند با خودشان میکروب‌های بیماری را انتقال دادند. وبا که یک عفونت روده محسوب می‌شود، اسهال، استفراغ، گرفتن ماهیچه‌های پشت ساق پا و تشنگی زیاد از نشانه‌های وبا هستند. حجم دفع آب بدن به قدری زیاد است که بیمار در مدت زمان کوتاهی از بین می‌رود.

وبا در قرن نوزدهم چندین بار در اروپا فراگیر شده و امروزه بیشتر در کشورهای جهان سومی که آب‌های ناسالم و غیربهداشتی دارند، دیده می‌شود.

طاعون یوستینیانوس

این طاعون هم از طریق موش‌ها منتقل شده بود و به نظر می‌رسید همه‌چیز از مصر آغاز شد. این طاعون در سال ۵۴۱ قبل از میلاد به امپراتوری روم شرقی ضربه بزرگی زد. اما نام آن به دلیل امپراطور آن روزگار یوستینیانوس بود که هیچ دلرحمی با بیماران نداشت و حتی در آن زمان مالیات‌ها را هم افزایش داد.

این طاعون در یک روز توانایی از بین بردن روزانه پنج هزار نفر را داشت و در نهایت در حدود ۲۰ میلیون نفر از مرگ و میرهای آن دوره از تاریخ را بر عهده داشت.

تیفوس

دقیقا بعد از آنفولانزای اسپانیایی این تیفوس بود که سر و کله‌اش پیدا شد! بیشتر روسیه و اروپای شرقی را در بر گرفته بود. در سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ تنها کشور صربستان بیش از ۱۵۰ هزار مرگ در اثر بیماری تیفوس داشت. باکتری این بیماری توسط کنه، شپش و پشه منتقل می‌شد. اروپا که در آن سال‌ها درگیر جنگ بود، وحشت زیادی داشت و کشوری هم به نزدیکی صربستان نیم‌آمد، اگر بیماری تا اروپای غربی گسترش پیدا می‌کرد، قطعا شرایط جنگ هم متفاوت می‌شد.

فلج اطفال

در سال ۱۹۱۶ فلج اطفال از شهر نیویورک شروع شد و پس از آن در سراسر امریکا دیده شد. به طوریکه حتی فرانکلین روزولت رسیس جمهور امریکا قربانی بیماری شد و در سال ۱۹۲۱ در ۳۹ سالگی از کمر به پایین معلول شده بود.

پزشکان نمی‌دانستند چرا این بیماری هم کودکان و هم بزرگسالان را درگیر می‌کند و در آن زمان بیش از ۹ هزار نفر به فلج اطفال دچار شده بودند.از همین رو در سال ۱۹۵۵ واکسیناسیون فلج اطفال راه افتاد و امروزه هم یکی از واکسن‌های مهم دوران کودکی همه ما است.

ایدز

در سال ۲۰۱۴ یک مقاله دانشگاهی مشخص کرد که ریشه ویروس HIV به جمهوری کنگو برمی‌گردد. در حدود پنج درصد از جمعیت کنگو به ایدز مبتلا هستند، یعنی در حدود ۱.۲ میلیون نفر. در ابتدای دهه ۲۰ تجارت انسان و استفاده از سوزن‌های غیربهداشتی باعث انتقال این بیماری به کشورهای دیگر شد.

ایدز تا سال ۱۹۸۰ که شناخته شود، در حدود ۱۰۰ میلیون نفر را مبتلا کرده بود و این نشان از یک بحران همه‌گیر داشت. آموزش‌ها در زمینه شناخت و کنترل این بیماری مدت‌هاست سازمان بهداشت جهانی را درگیر خود کرده است.

سارس

سارس یک بیمرای تنفسی بسیار حاد است که از نوامبر ۲۰۰۲ تا ژوئن ۲۰۰۳ به صورت گسترده در ۳۷ کشور دیده شدو باعث مرگ بیش از ۷۰۰ نفر شد. این بیماری از چین شروع شد و همچنان برای آن درمانی وجود ندارد. پروتکل درمانی سارس، اتاق قرنطینه برای بیمار است که فشار اتاق را منفی نگه می‌داشتند. آخرین مرودهای سارس اواخر سال ۲۰۰۴ دیده شده است.

منبع: مهر

مطالب پیشنهادی:

بازداشت ۲ نماینده مجلس به اتهام اخلال در بازار خودرو

شمخانی: مردم می‌گویند نباید برجام را امضا می‌کردیم!|در خیابان‌های تهران قدم بزنید، خواهید دید که مردم ما چقدر بانشاط هستند!| اگر ایران و آمریکا وارد جنگ شوند، ایران ابزارهای متعددی دارد؛ از جمله جنگ نیابتی

دستگیری 2 نماینده مجلس و انتقال آنها به زندان اوین

منبع این خبر، وبسایت www.mehrnews.com است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۳۷۸۶۵۶۸ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.
خبر بعدی:

سازمان بهداشت جهانی: ریز پلاستیک‌های موجود در آب، خطری برای انسان ندارند

سازمان بهداشت جهانی در گزارش جدید خود اعلام کرده که ریز پلاستیک‌های موجود در آب‌های جهان خطری جدی برای انسان ندارند و شواهدی که نشان دهد این ریزپلاستیک‌ها برای سلامتی انسان مضرند وجود ندارد، اما در عین حال سازمان بهداشت جهانی تاکید کرده باید اطلاعات بیشتری درباره تاثیرات احتمالی ریز پلاستیک‌ها بر سلامتی انسان کسب کرد.

به گزارش عصرایران به نقل از سی‌ان‌ان، سازمان بهداشت جهانی(WHO) در نخستین بررسی خود در مورد خطرات ذرات ریز پلاستیک موجود در آب‌های جاری و بسته‌بندی جهان، اعلام کرده که ریزپلاستیک‌ها "در سطح فعلی خطری برای سلامتی ندارند." اما در عین حال این گزارش اعلام کرده باید تحقيقات بيشتري در مورد ريز پلاستيك‌ها و چگونگي تاثير آنها بر سلامت انسان انجام شود.

دکتر "ماریا نیرا" ، مدیر گروه بهداشت عمومی و محیط زیست  سازمان بهداشت جهانی درباره این گزارش گفت: "ما باید در مورد تأثیر سلامتی ریزپلاستیک‌ها بیشتر بدانیم زیرا آنها در همه جا وجود دارند - از جمله در آب آشامیدنی ما."

سازمان بهداشت جهانی در گزارش خود اعلام کرده، بررسی "روتین" وجود میزان ذرات ریز پلاستیک در آب‌ها را توصیه نمی‌کند اما این مساله نباید تأمین‌کنندگان و تنظیم کنندگان بهداشت آب در سراسر جهان را در از بین بردن عوامل بیماری‌زای میکروبی، مانند مواردی که باعث بیماری‌های اسهالی کشنده می‌شوند، مردد کند.

سازمان بهداشت جهانی در گزارش خود به سه خطر بالقوه مرتبط با ریزپلاستیک‌های موجود در آب اشاره کرد: ذرات فیزیکی، مواد شیمیایی و میکرو ارگانیسم‌هایی که ممکن است خود را به ریزپلاستیک‌ها متصل کنند.

براساس شواهد محدود موجود، مواد شیمیایی و "پاتوژن"‌های میکروبی نگرانی کمتری برای سلامتی انسان دارند. ریزپلاستیک‌های بزرگتر از 150 میکرومتر احتمالاً در بدن انسان جذب نمی‌شوند و انتظار می‌رود جذب ذرات کوچکتر نیز محدود باشد. جذب ذرات ریز پلاستیک بسیار کوچک ، از جمله در محدوده اندازه "نانو" ، ممکن است بیشتر باشد.

این گزارش می‌افزاید، اطلاعات کافی برای نتیجه‌گیری در مورد سمی بودن نانوذرات وجود نداشت و هیچ اطلاعات موثقی حاکی از نگرانی نیست.

"آلیس هورتون" ، دانشمند آلاینده‌های انسانی در مرکز ملی اقیانوس‌ شناسی در لندن گفت: "تا به امروز هیچ اطلاعاتی در دسترس نیست که نشان دهد ریزپلاستیک‌ها خطری برای سلامتی انسان دارند، اما این لزوماً به معنای بی‌ضرر بودن آنها نیست؛ بنابراین درک هرگونه خطرات احتمالی ریزپلاستیک‌ها بر سلامتی انسان، ضروری است."

دکتر "اندرو مایس" ، مدرس ارشد شیمی در دانشگاه "آنگلیکن شرقی" انگلیس نیز درباره گزارش سازمان بهداشت جهانی، گفت: این گزارش احتمالاً به افرادی که پیشتر درباره میزان ریزپلاستیک‌ها در آب شُرب انسان  هشدار داده‌اند ، کمک خواهد کرد."

او می‌افزاید: "این گزارش همچنین تأکید می‌کند، با وجودی که ممکن است خطرات مربوط به ریزپلاستیک‌ها از طریق مصرف آب کم باشد، اما برای جلوگیری از بدتر شدن مشکل، باید میزان ورودی زباله‌های پلاستیکی به محیط زیست و آب‌های آزاد را محدودتر کرد."

به گفته او:" "این امر می‌تواند از طریق مدیریت بهتر زباله‌ها و اجرای طرح‌های تشویقی اعمال شود و دولت‌ها باید چنین اقداماتی را در استراتژی کلی جهانی برای کاهش ورودی‌های پلاستیکی به اقیانوس‌ها انجام دهند."

سازمان بهداشت جهانی در گزارش اخیر خود به دیگر راه‌های ورود ذرات ریز پلاستیک به بدن انسان از جمله از طریق هوا و غذا اشاره‌ای نکرده و تنها موضوع آب را مورد بررسی قرار داده، اما این سازمان اعلام کرده به زودی درباره دیگر راه‌های انتقال ریز پلاستیک‌ها به بدن انسان هم گزارشی تحقیقی منتشر خواهد کرد.

بر اساس نتایج یک تحقیق هر انسان در هفته به اندازه 5 گرم ذرات ریز پلاستیک وارد  بدن خود می‌کند؛ این میزان معادل حجم پلاستیک به کار برده شده در ساخت یک کارت اعتباری(بانکی) است.

"آلیس هورتون " از مرکز ملی اقیانوس‌ شناسی لندن در این باره معتقد است:"  نگرانی درباره ورود روزانه ذرات ریز پلاستیک به بدن انسان مهم است و باید به آن توجه کرد. ما از طریق منابع مختلف در زندگی روزانه خود در معرض ورود ریز پلاستیک‌ها به بدنمان هستیم که آب آشامیدنی فقط یکی از این منابع است، ما نیاز به درک گسترده‌تری از تاثیرات سلامتی ریز پلاستیک‌ها داریم."  

بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی، ذرات ریز پلاستیک از چند طریق وارد آب آشامیدنی ما می‌شوند ، اما عمدتاً از طریق روان آب‌های سطحی پس از باران یا برف، فاضلاب و پساب‌های صنعتی وارد آب می‌شوند. در این گزارش، بطری‌های پلاستیکی نیز به عنوان یکی دیگر از منابع احتمالی ورود ریز پلاستیک‌ها به آب معرفی شده‌اند.

سازمان بهداشت جهانی گفته با وجود در نظر داشتن خطرات احتمالی ریز پلاستیک‌ها در آب اشامیدنی، اما همچنان خطر بزرگ‌تر در این زمینه، آب ناسالم، تصفیه نشده و آلوده به میکروب است که بهداشت و سلامت صدها میلیون نفر از مردم جهان را تهدید می‌کند. بر اساس اعلام سازمان بهداشت جهانی هم‌اکنون، دستکم بیش از 2 میلیارد نفر از مردم جهان آب آلوده به مدفوع انسانی را می‌نوشند و در سال 2016 دستکم 485 هزار نفر در سراسر جهان به دلیل مسمومیت اسهالی ناشی از نوشیدن آب آلوده، مَرده‌اند.

 

 

دیگر خبرها

  • اثبات حضور قطعی انسان نئاندرتال در دشت اسلام‌آباد غرب طی دوره پارینه سنگی
  • حضور انسان نئاندرتال در کرمانشاه قطعی شد
  • غار «وزمه» اسلام آباد غرب وجود انسان نئاندرتال در ایران را اثبات کرد
  • ریز پلاستیک‌های موجود در آب، خطری برای انسان ندارند
  • «باور» ایرانی به ثمر نشست / ساخت پیچیده‌ترین پروژه دفاعی تاریخ ایران در کمتر از ۱۰ سال/ با سامانه موشکی باور ۳۷۳ به عنوان مهمترین پروژه دفاعی ساخت ایران و روند دستیابی کشور به این تکنولوژی پیشرفته، بیشتر آشنا شوید + عکس و ویدئو
  • ساخت پیچیده‌ترین پروژه دفاعی تاریخ ایران در کمتر از ۱۰ سال+ویژگی‌ها
  • گزارش ویژه تسنیم|باور ایرانی به ثمر نشست/ ساخت پیچیده‌ترین پروژه دفاعی تاریخ ایران در کمتر از ۱۰ سال+ویژگی ها
  • تاثیر یادآوری مرگ در زندگی
  • ردپای انسان‌های اولیه در کرمانشاه
  • کُشنده‌ترین بیماری‌ها را بشناسید
  • ردپای انسان‌های اولیه در کرمانشاه؛ غرب ایران مهد «نئاندرتال‌»ها است
  • حضور قطعی انسان نئاندرتال در کرمانشاه
  • زمان مرگ خود را پیش بینی کنید
  • پیش بینی کردن زمان مرگ ممکن شد!
  • استقلال به دنبال پنجمین برد خارج از خانه
  • آزمایش خونی که احتمال مرگ را پیش‌بینی می‌کند
  • وقتی نویسنده در جای خودش نیست/تشابهات دوران مدرن و قرون وسطی
  • «پشه‌ها» هم روز جهانی دارند!
  • علایم بیماری حسد/راه‌های درمان حسد و کینه توزی