انسان‌ها مخلوقات انعطاف پذیری هستند و بسیار سریع تر از آن چه که فکر می‌کنند ناخواسته با شرایط وفق پیدا می‌کنند. آفتاب‌‌نیوز :

انسان‌ها مخلوقات انعطاف پذیری هستند و بسیار سریع تر از آن چه که فکر می‌کنند ناخواسته با شرایط وفق پیدا می‌کنند. ممکن است انسانی یکی از اعضای بدنش را از دست بدهد، زخم های روحی و جسمی شدیدی را تحمل کند و یا در زندگی شخصی‌اش با مشکلات فراوانی روبرو گردد.

اما علی رغم تمامی این مشکلات، انسان می‌تواند از این شرایط عبور کرده و زندگی را ادامه دهد هرچند زخم های چنین رنج هایی برای همیشه با او خواهد ماند.

به نقل از روزیاتو، می‌خواهیم داستان دختری را بگوییم که نماد بارز این گفته‌هاست. با ما همراه باشید.

در سال ۱۹۹۸ یک دختر ۱۰ ساله اتریشی به نام ناتاشا کمپوش خود را در شرایطی یافت که شاید کمتر بچه ای با آن روبرو شود. در تمام طول ۱۰ سال بعدی زندگی اش ناتاشا با شرایط حاضر خود و رنج هایی که می کشید مبارزه می‌کرد و در نهایت راهی برای برون رفت پیدا کرد هر چند زخم ها و رنج های دوران سخت ۱۰ ساله ی دوم زندگی اش برای همیشه همراه او باقی ماند و نخواهد توانست آن ها را فراموش کند.

ناتاشا تنها ۱۰ سال داشت که در مسیر بازگشت به خانه توسط یک مرد با ون سفید متوقف شد. تمام کسانی که امروز این سرنوشت را می خوانند می‌دانند که چنین اتفاقی به چه معنا بوده و به کجا خواهد کشید اما ناتاشای ۱۰ ساله در آن زمان هیچ نمی‌دانست که چه سرنوشتی در انتظار اوست. بعد از غیب شدن ناتاشا والدین او خیلی سریع با پلیس تماس گرفتند اما تلاش‌ها و جستجوهای آنان بی‌نتیجه ماند. در تمام ۸ سال آینده ناتاشا زندانی زندانبان بی رحم و روانی خود بود؛ مردی که هیچ کسی باور نداشت قادر باشد چنین جنایت شنیعی را مرتکب شود. وولفگانگ پریکلوپیل نیز کاملاً شبیه دیگر تکنسین‌های ارتباطات بود. او مردی ساده، بی ادعا و آرام بوده و علی رغم هوش بالایش شخصی منزوی به شمار می آمد.

هیچ کس نمی‌دانست که در زیرزمین خانه او در شهر وین یک سلول مخفی بسیار تنگ ساخته شده که دخترکی ۱۰ ساله را در خود جای داده است. پریکلوپیل آن روز ناتاشا را دزدیده و به خانه خود برد و در آن جا دخترک بیچاره را بدون لباس در سلولی در زیرزمین خانه‌اش که دیوارهای عایق صدا داشته و هیچ راهی به بیرون نداشت زندانی کرد. ناتاشا برای ۶ ماه تمام در این سلول کوچک و تنگ و تاریک زندانی بود و وقتی که زندانبان بیمار او فهمید که ناتاشا دیگر از لحاظ روحی و روانی خرد شده است او را بالا آورد. ناتاشا در آن زمان نمی‌دانست اما پریکلوپیل به اختلال وسواس فکری مبتلا بوده و نباید هیچ چیزی در خانه اش کثیف می‌شد یا به هم ریختگی به وجود می‌آمد. به همین دلیل ناتاشا باید مراقب بود که هیچ چیزی باعث عصبانیت زندانبانش نشود و همه چیز مرتب و تمیز باقی بماند حتی خودش.

بدین ترتیب رفته رفته ناتاشا بدون آن که خود بداند به برده ی پریکلوپیل وسواسی تبدیل شد. وی مجبور شد تمام خانه را از بالا تا پایین تمیز کند و هر لکه و کثیفی را از خانه ی زندانبان خود پاک نماید، در غیر این صورت به سختی تنبیه می‌شد. اگر پرینکوپیل نقطه ای کثیف را در خانه پیدا می‌کرد با بی رحمی ناتاشا را کتک می زد و او را از خوردن غذا، آب و حتی حمام رفتن محروم می‌کرد. اما شرایط بسیار بدتری برای ناتاشا در راه بود. یکی از چیزهایی که پریکلوپیل به شدت از آن نفرت داشت موی سر بود به همین دلیل ناتاشا را مجبور کرده بود که در تمام مدت یک کیسه ی پلاستیکی روی سرش داشته باشد. اما در نهایت وقتی که چند تار مو را در داخل خانه پیدا کرد تصمیم گرفت مشکل را برای همیشه حل کند و موهای دخترک بیچاره را از ته تراشید و ناتاشا نیز هیچ مقاومتی نکرد.

پریکلوپیل آن قدر به ناتاشا غذا می‌داد که زنده بماند. به همین دلیل وی در دوران اسارت خود چنان دچار سوء تغذیه شده بود که وقتی به سن ۱۸ سالگی رسید تنها ۷٫۵ سانت بر قد او اضافه شده و وزنش تنها ۴۵ کیلوگرم بود. اما کارهای سخت روزمره و سوء تغذیه تنها مشکلات ناتاشا نبودند زیرا وی دائماً تحت شکنجه‌های روحی و جسمی نیز قرار داشت. برای حدود یک دهه با وی بدرفتاری شده، کتک می‌خورد، غذای کافی دریافت نمی‌کرد و درست مانند یک برده جنسی در دستان پریکلوپیل بود. وی بیشتر اوقات برهنه بود و اجازه پوشیدن کفش را هم نداشت. با این وجود ناتاشا نوعی علاقه را به زندانبانش در خود احساس می کرد. پریکلوپیل تنها انسانی بود که وی در هشت سال اخیر دیده و شناخته بود و داشتن او در کنار خود را نعمتی می‌دانست که کمی به او آرامش می بخشید.

در واقع او به سندرم استکهلم مبتلا شده بود هر چند هیچ انتخاب دیگری نداشت. سندروم استکهلم یک حالت روانی است که در آن شخص گروگان گرفته شده احساسی عاطفی و وفادارانه نسبت به گروگانگیر خود پیدا می کند به نحوی که حتی اگر خطری جان آدم ربا را تهدید کند از او دفاع کرده و خودخواسته خود را در اختیارش قرار می‌دهد. در واقع پریکلوپیل دو شخصیت کاملاً متفاوت داشت. در ظاهر وی مردی خوش قیافه، آرام و خوش مشرب بود که البته رفتارهای خاص و غیرمعمولی نیز در او دیده می‌شد. اما او یک روی تاریک نیز داشت؛ مردی بیرحم و شکنجه گر که هیچ وجدان و ترحمی در او دیده نشده و هیچ نافرمانی یا چیزی برخلاف میل اش را تاب نمی آورد. وی از ناتاشا تنها اطاعت و فرمانبرداری کورکورانه و بدون سوال را می‌خواست به حدی که ناتاشا به چیزی فراتر از یک برده تبدیل شده بود.

در بعدازظهر ۲۳ آگوست سال ۲۰۰۶، پریکلوپیل به برده ی خود دستور داد که ماشین او را تمیز کند. ماشین نیز باید مانند هر چیز دیگری در خانه کاملاً تمیز می‌شود، از بالا تا پایین بدون کوچک ترین لک یا کثیفی. همانطور که ناتاشا در ورودی منزل زندانبانش زانو زده بود و صندلی‌های ماشین را تمیز می کرد ناگهان به شدت احساس گرسنگی کرد. پریکلوپیل او را مجبور کرده بود صبحانه برایش درست کند اما چیزی از صبحانه به ناتاشا نرسیده بود. در حدود ساعت ۱ بعدازظهر آن روز، تلفن همراه پریکلوپیل زنگ خورده و وی برای صحبت کردن با فرد پشت تلفن ماشین را ترک کرد. معمولاً او همیشه زندانی اش را به دقت تحت نظر داشت اما صدای جاروبرقی ناتاشا بدین معنی بود که پریکلوپیل برای شنیدن صدای فردی که با او تماس گرفته بود باید کمی از ماشین فاصله می گرفت.

این حواس پرتی لحظه ای تنها شانس ناتاشا بود. در حالت عادی در حیاط پشتی بسته شده و یا با اشیا سنگین مسدود می‌شد اما آن روز برای این که پرینکوپیل بتواند هر چه سریع تر ماشین را از حیاط خارج کند این در باز مانده بود. بدین ترتیب ناتاشا به سرعت به سمت در حیاط پشتی رفته و پس از خارج شدن از حیاط به سمت خیابان رفته و به تمام سرعت خود را به یکی از خانه های اطراف رساند. ناتاشا به شدت در خانه همسایه را می کوبید و ناگهان یکی در را باز کرد. ناتاشا نجات یافته بود.

پلیس بلافاصله برای دستگیری پریکلوپیل اقدام کرد اما وی به محض باخبر شدن از فرار ناتاشا از خانه فراری شده بود. پریکلوپیل می دانست که اگر دستگیر شود کار او تمام خواهد بود. وی که دیگر هیچ راهی در برابر خود نمی‌دید اواخر آن روز خود را زیر قطار پرت کرده و در جا کشته شد. امروزه خانه ای که ناتاشا در آن نگهداری می‌شد دست نخورده باقی مانده است. نکته جالب این که علی رغم تمام رنج هایی که ناتاشا در زمان اسارت خود توسط پریکلوپیل متحمل شده بود وی هر هفته به این خانه سر می‌زند. این خانه اکنون پس از مرگ صاحبش به ناتاشا رسیده است اما ناتاشا نمی‌داند با این خانه چکار کند. بنابراین به تنها کاری که بلد است ادامه می‌دهد و هر هفته آن را تمیز می‌کند: درست همانطور که پریکلوپیل به او دستور می‌داد.

تنها تغییری که در خانه ایجاد شده این است که سلول مخفی زیرزمین با بتن پر شده و دیگر مکانی برای شکنجه ناتاشا وجود ندارد. به گفته ی ناتاشا، تمیز کردن بسیار دقیق و وسواسانه نوعی درمان برای وی بوده است. اگر چه وی برای کنار آمدن با رنج هایی که در ۸ سال اخیر کشیده بود تحت درمان مشاوره‌ای قرار دارد اما می‌گوید که بازگشت به خانه و تمیز کردن آن به او آرامش بخشیده و به او کمک می‌کند که اعتماد به نفسش را بار دیگر بدست آورد. او نمی‌خواهد که با فروختن یا از بین بردن خانه باعث شود دیگران به این موضوع کنجکاو شوند. این روزها ناتاشا به شخصیت ثروتمند و شناخته شده‌ای تبدیل شده و از راه مصاحبه‌های تلویزیونی، کتاب ها و حتی فیلم‌هایی که از روی داستان اسارت او ساخته شده پول زیادی به دست آورده است اما به نظر می‌رسد که وی همچنان همان دخترک کوچک درمانده‌ای است که به اسارت خو گرفته و زخم های گذشته دردناک او رهایش نمی‌سازد.

منبع: آفتاب

مداح مشهور: انتقام سخت شامل داخل کشور هم بشود

عکس| کفش‌های وزیر ارتباطات چقدر قیمت دارد؟

واکنش‌ها به توییت غیرمتعارف کدخدایی علیه روحانی؛ از حالا نتیجه انتخابات مجلس روشن است؛ مبارکتان باشد

مداحان تفرقه‌افکن از کجا حمایت می‌شوند؟

تعطیلی برخی مدارس استان تهران ۳۰ دی ۹۸

منبع این خبر، وبسایت aftabnews.ir است و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه این خبر را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ۲۶۰۰۸۷۸۹ را به همراه موضوع به آدرس info@porsyar.com ارسال فرمایید.
با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع مطلب و کاربران است.

خبر بعدی:

دختر مقتول: قاتل پدرم را ببخشید

دختر یک مرد مواد فروش که در تعقیب و گریز پلیسی کشته شده است دیروز در دادگاه حاضر شد و گفت از قاتل پدرش هیچ شکایتی ندارد.

به گزارش «تابناک» به نقل از روزنامه خراسان، این دختر گفت: مامور پلیس پس از کشته شدن پدر معتادش به خانه آن ها سرکشی و به آن ها محبت می کند.

شلیک مرگ به مرد موادفروش

شامگاه بهمن سال 96 در تعقیب و گریز پلیسی، راننده یک دستگاه پراید با شلیک گلوله ای کشته شد .در بررسی ها روشن شد رحیم مواد فروش بود که پس از مواجهه با پلیس قصد فرار داشت و مامور پلیس به نام کیوان پس از به کارگیری قانون اسلحه به سمت وی شلیک کرد. مامور پلیس دیروز در حالی که با قرار وثیقه آزاد بود در شعبه ۱۲ دادگاه کیفری یک استان تهران پای میز محاکمه ایستاد.

در دادگاه
در ابتدای جلسه، نماینده دادستان کیفرخواست را خواند و گفت: ولی دم قربانی، تنها دختر ۱۴ ساله مقتول است که معاون اول قوه قضاییه از طرف وی درخواست دیه کرده است. حالا با توجه به مدارک موجود در پرونده از جنبه عمومی جرم برای متهم تقاضای مجازات دارم.

بخشش دختر قربانی
سپس دختر نوجوان قربانی که در دادگاه حاضر بود روبه روی قضات ایستاد و گفت : اگر قانون به من اجازه می‌داد تا از طرف خودم برای قاتل پدرم مجازات درخواست کنم برای این مامور پلیس درخواست قصاص نمی کردم. او بعد از این که پدرم کشته شد به خانه ما آمد و اوضاع بد مالی ما را دید .به همین دلیل در این مدت به ما کمک مالی کرد و همه وسایلی را که من و مادرم در زمان حیات پدرم به آن نیاز داشتیم برایمان تهیه کرد.او چند بارمرا برای تفریح به بیرون برده و حتی به مدرسه ام نیزسرکشی کرده است .پدرم با مواد فروشی زندگی ما را می گذراند و حتی وسایل اولیه زندگی را نیز برای ما تهیه نمی‌کرد .من حالا از دادگاه تقاضا دارم تا برای مأمور پلیس مجازات زندان در نظر نگیرند .او انسان شریفی است و ناخواسته پدرم را کشته است. او حتی خبر نداشت که قرار است امروز در دادگاه حاضر شوم .اما من خودم به دادگاه آمدم تا از دادگاه تقاضا کنم وی را به زندان محکوم نکند. سپس متهم روبه روی قضات ایستاد و گفت : شلیک مرگبار را قبول دارم اما من ناخواسته به مرد موادفروش شلیک کردم . ما در تعقیب و گریز وی بودیم که او فرار کرد و من چند تیر هوایی شلیک کردم .سپس ایست دادم و با به کارگیری قانون اسلحه به سمت ماشین او نشانه رفتم اما گلوله ناخواسته با وی برخورد کرد و موجب مرگش شد .من از این بابت متاسف هستم . وی ادامه داد: من دیه قربانی را به خانواده‌اش پرداخت می‌کنم و از آن ها طلب بخشش دارم. بنابه این گزارش؛ در پایان جلسه قضات وارد شور شدند تا رای صادر کنند.

دیگر خبرها

  • رئیس پلیس پایتخت: نبود امنیت در ورزشگاه‌های ایران کذب مطلق است
  • قاتل: همسرم را کشتم تا با دختر مورد علاقه ام ازدواج کنم
  • قتل همسر برای ازدواج با دختر جوان
  • همسر کشی به خاطر ازدواج با دختر ۲۴ ساله
  • رد صلاحیت اکثریت مطلق نامزدهای حزب اصلاح طلب پیگیر انتخابات!
  • ماجرای مردی که همسرش را کُشت تا با دختر ۲۴ ساله ازدواج کند
  • روایت ۴۸ دقیقه برزخی و ۶۲ قربانی تشییع پیکر سردار سلیمانی در کرمان؛ فاجعه چطور اتفاق افتاد؟
  • روایت ۴۸ دقیقه برزخی و ۶۲ قربانی تشییع پیکر سردار سلیمانی در کرمان
  • روایت ۴۸ دقیقه برزخی و ۶۲ قربانی تشییع پیکر سردار سلیمانی
  • روایت ۴۸ دقیقه برزخی و ۶۲ قربانی تشییع سردار سلیمانی
  • مربی استقلال : در بلاتکلیفی مطلق هستیم
  • نامجو مطلق: برنامه بازی ها را دقیقا نمی دانیم؛ طراحی تمرین نداریم !
  • اصالت اثر نقاش نمادگرای اتریشی تأیید شد
  • نامجو مطلق: در بلاتکلیفی مطلق هستیم
  • هشدار وزارت بهداشت درباره بیماری‌های وارده از کشورهای همسایه | کدام بیماری‌ها سیل‌زدگان را تهدید می‌کند؟
  • مجید نامجو مطلق: محرومیت تیم های ایرانی از میزبانی در آسیا؟ شیطنت‌های برخی کشورهای عربی کار خودش را کرد
  • هالند جا پای اوبامیانگ در دورتموند گذاشت
  • محاکمه مردی به جرم آزار دختر کند ذهن
  • نیوکاسل برای جذب لاتسارو با اینتر به توافق رسید؛ اکنون باشگاه انگلیسی باید رضایت وینگر اتریشی را به دست آورد